Home Mama Zo waren Laurens eerste 8 weken

Zo waren Laurens eerste 8 weken

by Judith

week 1 & 2
Ze is er! Op 7 februari om 20.15 uur wordt Lauren Rosie op mijn borst gelegd. Die allesoverheersende liefde die ik bij Juul niet direct voelde, voel ik nu duidelijk wel. Ik had ook niet anders verwacht, mijn moederhart staat zo open als het maar kan. Mijn tweede gedachte is: ik hoef dit gelukkig NOOIT meer te doen.
We gaan na zo’n twee uur met z’n drietjes naar huis. De kraamhulp komt pas de volgende dag en dat vinden we beiden eigenlijk best wel prima. We hebben nog even gecheckt hoe het ook alweer zit met dat ellendige temperaturen en die kruikjes, maar verder hebben we er vertrouwen in. We got this! Het grote voordeel van ervaring.

Ik heb me best wel verheugd op de kraamweek, maar had er even geen rekening mee gehouden dat ik deze keer bijna een volle week ernstige stuwing zou hebben. Au au au! Toch geniet ik enorm van Lauren en de knusheid die zo’n week met zich meebrengt. Juul & Moos vinden hun zusje fantastisch, maar zijn gelukkig niet de hele tijd in mijn kamer te vinden. RUST! Ik ben me er ten volle van bewust dat ik daar de komende twintig jaar vaak genoeg een tekort aan zal hebben.

Lauren doet het heel goed. Ze drinkt goed uit de fles, pakt haar speen – pfew – en slaapt veel op mij. Wel merken we dat ze in week 1 al veel last heeft van krampjes en verborgen reflux. Soms gilt ze het uit en daarnaast hikt en slikt ze tot uren na de voeding. Ik twijfel of ik haar voeding moet indikken, want dat verergert vaak de krampjes weer. Het voelt als kiezen tussen twee kwaden. We besluiten in ieder geval maar weer voor de Sab Simplex te gaan, bij Moos leek dat goed te helpen tegen krampjes.

Week 3 & 4
Daar zit je dan weer ’s avonds, met een baby. Ik vind het fijn, maar ook weer wennen. Het is toch altijd best lekker om de avond vanaf 19.00 uur voor jezelf te hebben en uiteraard zijn dat nu exact de uren waarop de krampjes het ergst zijn. Ik ben nog erg moe en ga het liefst rond 20.00 uur slapen, dus we spreken af dat Rens met Lauren beneden blijft tot de fles van 23.00 uur en ik vast alleen naar boven ga. Soms hoor ik haar huilen, als ik probeer in slaap te vallen. Ik kan me niet altijd inhouden om toch even te gaan kijken of ik kan helpen…

’s Ochtends, wanneer ik Juul naar school breng, valt ze in slaap in de wagen. Soms slaapt ze door als ik vervolgens thuis kom, maar meestal lukt haar dat niet. Ik heb allang besloten daar geen punt van te maken en geniet er eigenlijk wel van haar nog zoveel op me te kunnen laten slapen. Ik herontdek mijn rekbare draagdoek en begrijp niet waarom dit niet iedereens lifesaver is. Lauren slaapt er heel diep in en ik heb mijn handen vrij.

Week 5 & 6
Werkt die Sab Simplex nou wel of niet? We besluiten het een dagje niet te doen en komen erachter dat ze dan de hele dag krampjes heeft. Goed, dat werkt dus.
De verborgen reflux is nog steeds erg aanwezig. Ik hou haar netjes een half uur omhoog na de voeding en draag haar veel, toch merk ik dat ze vaak wakker wordt door voeding die omhoog blijft komen. Bij het consultatiebureau adviseren ze de voeding toch maar in te gaan dikken, omdat een geïrriteerde slokdarm vervelender is dan krampjes.

In week 5 is Renze dat beneden zitten meer dan zat en probeert hij haar na de krampjes vast naast mij in de co-sleeper te leggen. We zijn beiden blij verrast dat dat lukt, dus dat wordt de nieuwe standaard. Een week later verschuiven de krampjes van 19.00 uur ’s avonds naar 17.00 uur. Ideaal, want nu lukt het ons om haar rond 18.30 uur op bed te leggen en hebben we onze avond weer terug. Haar dag- en nachtritme lijkt nu helemaal te zijn zoals het hoort. In de avond maakt ze zonder voeding een lange ruk tot 24.00 uur en daarna komt ze ’s nachts na 3 a 4 uur weer voor een volgende voeding. Ze gaat na deze voedingen weer zonder pardon slapen, dus dat is erg fijn.

Week 7 & 8
We klooien wat af met het indikken van de fles. Is de voeding niet te dik? Of juist te dun? Doet ze er lang genoeg over, maar ook weer niet te lang? Met een gebaksvorkje maak ik de gaatjes van de speen toch maar weer wat groter, tot ik eindelijk tevreden ben.
Lauren begint steeds wat beter in haar bedje te slapen. Vooral de ochtend gaat goed. Om haar tot de volgende fles te laten slapen moet ik haar tussendoor soms wel 7 keer de speen geven, maar de aanhouder wint. Na het middaguur lukt het haar de ene keer beter dan de andere keer om in haar bedje te slapen, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik het ook wel fijn vind haar soms in de draagdoek te laten slapen. Ze slaapt nog zo’n groot gedeelte van de dag en ik heb toch het gevoel dat ze zeker op deze leeftijd veel bij mij hoort te zijn.

De nachten gaan zoals nachten met een pasgeborene gaan. Kan beter, kan slechter. Volledig doorslapen deden onze kinderen het eerste jaar eigenlijk nooit, dus daar zijn we niet mee bezig.

 

Dit vind je denk ik ook leuk

Leave a Comment

broodjes hagelslag